Monday, June 13, 2011

আহোম যুগৰ পুখুৰী খন্দা পদ্ধতি


  আহোম যুগত নিৰ্মিত বিভিন্ন স্থাপত্যশিল্পৰ নিৰ্মানশৈলীবোৰ আছিল চমকপ্ৰদ তেতিয়াৰ দিনতে সম্পূৰ্ণ বৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণেৰে নিৰ্মিত স্থাপত্য শিল্পকলাই আজিও জনসাধাৰণৰ মনত ব্যাপক কৌতুহলৰ সৃষ্টি কৰে। আহোম যুগৰ বিভিন্ন নিৰ্মাণ কাৰ্য্য সমূহৰ ভিতৰত এটা বহুচৰ্চিত বিষয় আছিল – পুখুৰী খন্দা পদ্ধতি। আহোম যুগৰ পুখুৰী সমূহৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্যটোৱেই হল বাৰিষা আৰু খৰালি পুখুৰীত পানীৰ সম মাত্ৰা। মাটিৰ ভাৰসাম্যতা, মাটিৰ গুনাগুন আদিৰ বৈজ্ঞানিক  বিশ্লেষণ সমূহৰ পাছতহে পুখুৰী খন্দা হৈছিল। ইয়াৰ বাবে মাটি চেলেকা নামৰ বিষয়া এগৰাকীয়ে পুখুৰী খান্দিবলগীয়া ঠাই খিনিৰ মাটি চেলেকি মাটিৰ গুনাগুণ পৰীক্ষা কৰিছিল সেই ঠাইখিনিতে ৰাতি কিছুমান খুঁটা সংস্থাপিত কৰি, প্ৰতিটো খুঁটাত এটা এটা মাটিৰ চাকি জ্বলোৱা হৈছিল যিখিনি ঠাইত চাকিবোৰ বিনা বতাহত নুমাই যায়, সেইখিনি ঠাইত এটা চিহ্ন দি তাতে মাটিৰ তলি ফুটুওৱা হৈছিল, য'ৰ পৰা নিৰ্গত হৈছিল পানী। পুখুৰীৰ ভিতৰৰ ফালে তিনি খলপীয়াকৈ দ কৰা হৈছিল আৰু বাহিৰ ফালে খাৱৈ খান্দি ভেঁটা দিয়া হৈছিল। পুখুৰীৰ পাৰৰ মাটি হাতীৰে গছকাই গুড়ি কৰি এনেভাৱে ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল যাতে পুখুৰীৰ পানী বাহিৰলৈ ওলাই আহিব নোৱাৰে। এই সমগ্ৰ পুখুৰী খন্দা পদ্ধতিৰ তদাৰকৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল দৰৱধৰা বৰুৱা নামৰ এগৰাকী বিষয়াক।

No comments: