Thursday, November 4, 2010

প্রদূষণমুক্ত দীপাৱলীৰ কামনাৰে



ফুলজাৰি, জলকীয়া বোমা, কলগছ বোমা এই নামবোৰ যেন মুখত আখৈ ফুটাদি ফুটিছিল তেতিয়া। সেই তেতিয়াৰ কথা, যেতিয়া দেউতাই মোনা ভৰাই ভৰাই ফটকা আনিছিল, অৱশ্যে আমাৰ তাগিদাতে। খুব  ফুটাইছিলো সেইবোৰ। জলকীয়া বোমা হাতত ফুটাই বীৰত্ব প্রদৰ্শন কৰিছিলো। পাছদিনা স্কুলত আলোচনা, কোনে কিমান বোমা ফুটালো। যেন এক অঘোষিত প্রতিযোগিতাহে। ঘৰৰ অইন লোকসকলে জ্বলাই যোৱা চাকিবোৰ জলকীয়া বোমা ফুটাই ফুটাই এফালৰ পৰা নুমুৱাই গৈছিলো, লগতে খাই গৈছিলো প্রচণ্ড গালি। সেয়া আছিল আজিৰ পৰা ১২-১৩ বছৰ আগৰ কথা। লাহে লাহে কমি গৈছিল ফটকা-ফুলজাৰিৰ প্রতি মোহ। হয়তো ডাঙৰ হৈ আহিলে ফুলজাৰি জলকীয়া বোমাৰ প্রতি মোহ নাথাকে। তাতে অইন কিছুমান চিন্তা ভাৱনাই খলকনি তুলিছিল মনত। বুজি উঠিছিলো ফটকা ফুটোৱাৰ নামত আমি যে আচলতে সেই কাগজৰ নোট বোৰ হে জ্বলাও। ফটকাৰ প্রতি মোহভঙ্গ হৈছিল ,যেতিয়া বুজি উঠিছিলো প্রদূষণৰ ভয়াৱহতা। আমি যে অগোচৰেই কিছুমান ভয়ঙ্কৰ প্রদূষণৰ সৃষ্টি কৰো সেয়া বুজি উঠিবলৈ এতিয়াও হয়তো বহুত দূৰ। ভাৰতত গোটেই বছৰটোত ঘটা প্রদূষণৰ মাত্রা হয়তো মাত্র এটা দিনেই চেৰ পেলায়। এই ফটকাবোৰতে থাকে ৭৫ শতাংশ পটাছিয়াম নাইট্রেট, ১৫ শতাংশ কাৰ্বন আৰু ১০ শতাংশ ছালফাৰ, যিবোৰ বিস্ফোৰিত হ'লে নিৰ্গত হয় ছালফাৰ ডাই অক্সাইড, কাৰ্বন ডাই অক্সাইড, কাৰ্বন মনক্সাইড, কেডমিয়াম, মেঙ্গানিজ আদিৰ দৰে ভয়ঙ্কৰ ৰাসায়নিক গেছ পদাৰ্থসমূহ। এই কথাবোৰ যেতিয়া বুজি উঠিছিলো তেতিয়াই মোহভংগ ঘটিছিল ফটকাৰ প্রতি। তাৰোপৰি শুনা পাইছিলো ফটকা উদ্যোগৰ লগত জড়িত থকা শিশু শ্রমিকৰ শ্রম। যি আছিল অতিকৈ নিৰ্মম। তেতিয়াৰে পৰা বাদ দিছিলো দীপাৱলীত ফটকা ফুটোৱাৰ চখটো। কোটি কোটি টকাৰ শৰাধ কৰি ফটকা বোৰ ফুটুৱাৰ যুক্তিও নেদেখো। অৱশ্যে এইবোৰ কথা বুজি উঠিছিলো বহু দেৰিকৈ। তথাপি শেষ ভালেই জগত ভাল বুলি সান্ত্বনা লভো। আহকচোন আমি এই পোহৰৰ উৎসৱটো পোহৰৰেই পালন কৰো, ফটকাৰ পোহৰৰে নহয়, বন্তিৰ আলোকৰে।

(এই ব্লগৰ সমূহ পঢ়ুৱৈলৈ দীপান্বিতাৰ আন্তৰিক শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলো)

2 comments:

anjali said...

পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল ।সৰু কালৰ কথা বোৰ মনত পৰি গল ।দীপাৱলীৰ শুভেচ্ছা থাকিল ।

হিমজ্যোতি said...

ধন্যবাদ। আপোনালৈও থাকিল শুভেচ্ছা।